കവിത

[sherlyk]

മനസിന്റെ അജ്ഞാത നൊമ്പരത്തില്*

തിരതേടി അലയുന്ന തീരം പോലെ

മൌനനുരാഗതിന്* നൊമ്പരവും

പേറിഞാനലയുകയാണു നിന്നെതേടി.....

ചില്ലുടഞ്ഞ കണാടികഷ്ണത്തില്*

മന്ദസ്മിതം തൂകും നിന്* ഹൃദയം

അതില്* ചേക്കേറുവാനലയുന്ന

പക്ഷിയായ് എന്റെ ആത്മാവും...

നിദ്രയില്* ഞാന്* കാണും സ്വപ്നമുതുകള്*

എന്റെ മനസിനെ തരളിതമാക്കുന്നു.

മൗനരാഗമെന്* ചിന്താശകലതെ

ഭാവനയാകുന്ന കാറ്റിലിളകുന്നു....

പലവഴി കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞ മനസ്

തെന്നിമാറി ഒന്നിച്ച് കിഴ്ക്കാംതൂക്കിലേക്കു

പതിക്കുംബോള്* വിരഹമെന്നില്*

ചിലങ്കമണിപോല്* കിലുങ്ങുന്നു.....

ഓര്*മ്മകളുടെ സുഗന്ധവുമായ്നേര്*ത്ത

തേങ്ങലുകളോടെ ഞാനീ പടികളിറങ്ങവേ

എന്നിലൊന്നുമാത്രം അവശേഷിക്കുന്നു,

നീയുമൊത്തുള്ള മധുര സ്മരണകള്*.....

എന്നു നീയെന്നില്* നിന്നകന്നു പോകുന്നുവോ?

അന്നെന്റെ ജീവന്* നിലക്കുമെന്* നാദമേ....

ഓര്*ക്കുക നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ഓര്*മ്മകള്*

എന്* ജീവന്റെ ശേഷിപ്പുകള്*....

[sherlyk]

മനോഹരമായിരുന്നു എന്റെ ഹൃദയം

ഒരു പളുങ്കുശില്പം പോലെ

സ്നേഹമാകുന്ന പ്രകാശത്തില്*-

അതു വെട്ടിത്തിളങ്ങിയിരുന്നു

ഒടുവില്* ഞാന്* സ്നേഹം-

പകുത്തു നല്*കിയവരാല്*ത്തന്നെ

അതു വലിച്ചെറിയപ്പെട്ടു

പൊട്ടിച്ചിതറപ്പെട്ട ഹൃദയം-

കൊടും വേദനയിലും മിടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു

ആര്*ക്കോ വേണ്ടി......

ആരുടെയോ വരവും പ്രതീക്ഷിച്ചു.

പക്ഷെ വിക്രിതമാക്കപ്പെട്ട ഹ്രിദയം-

ആര്*ക്കും തിരിച്ചറിയാന്* പറ്റാതെ പോയി

തറയില്* ചിതറിക്കിടന്നു

കടന്നു വന്നവരാല്* പിന്നെയും-

നിര്*ദ്ദെയം ചവിട്ടി മെതിക്കപ്പെട്ടു.

അപ്പോഴും കരഞ്ഞില്ല-

കണ്ണുകള്* തുളുമ്പിയില്ല

പലരും കൌതുകപൂര്*വ്വം കയ്യിലെടുത്തെങ്കിലും

തിളക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട ഈ സ്ഫടികം-

ആര്*ക്കുവേണം.....

വീണ്ടും ഇരുളില്* ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.

വെരും ഒരുന്നാള്* ആരെങ്കിലും

ഈ പൊട്ടിയ കഷ്ണങ്ങള്* ചേര്*ത്തുവെയ്ക്കാന്*

അതുവരെയും പ്രകാശം ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും

ഈ വഴി വെരുന്നവര്*ക്കായി-

അവരുടെ ചുണ്ടില്* ഒരു പുഞ്ചിരി വിടരാനായി

അവസാനമിടിപ്പ് നില്*ക്കും വരെയും.