നഷ്ടപെട്ടുപോയ ഓരോ നിമിഷവും ,
വെറുത്തു തുടങ്ങിയ ജീവിതവും ,
എന്നുള്ളിലും എഴുതിയ ചില വാക്കുകള്* ,
ചില നൊമ്പരങ്ങള്* ഓര്*മയില്* നിന്നും
വീണ്ടും പുറത്തു വരുകയാണ് .....
പെയ്തിറങ്ങി എങ്ങോ അലിഞ്ഞു ചേരുന്ന മഴത്തുള്ളികള്* പോലെ...
പ്രണയത്തെ ഭാവനയുടെ അത്യുന്നതങ്ങളിലേക്ക് ,
കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോകാന്* ..
അതിന്*റെ സുന്ദര രൂപം ;
സ്വപ്നം പോലെ നിന്നോട്* പറയാന്*. ..
വീണ്ടും നിനക്ക് പ്രണയലേഖനം എഴുതാന്*....
എന്*റെ ഉള്ളം എത്ര കൊതിക്കുന്നുവെന്നോ ..????
നിശ്വാസത്തിനു പോലുമറിയാം ...
ഞാന്* നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കാന്* പാടില്ല എന്ന്.
എന്നാലും അതിനെ ഉള്*കൊള്ളാന്*
എന്*റെ മനസ്സിനാകുന്നില്ല ....
ഞാന്* കാത്തിരിക്കുകയാണ്* .....
നിന്*റെ സ്നേഹ നിമിഷങ്ങള്*ക്കായി ....
നിന്*റെ പ്രണയം അറിയാനായി ......
നിന്നെ എന്*റെ ശരീരത്തിന്*റെ ഭാഗമാക്കാനായി ......
വീണ്ടുമൊരു ജന്മം കൂടി -
കാത്തിരിക്കാന്* നീ പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്* ???? ...........
നീ കൂടെയുള്ള ഓരോ നിമിഷവും ,
സ്*നേഹം എന്തെന്ന് ഞാനറിയുന്നു ......
വാക്കുകള്*ക്* വര്*ണ്ണിക്കാവുന്നതിലപ്പുറം
നീ എനിയ്ക്ക് പകര്*ന്നു നല്*കിയ
ആ - ഹൃദയത്തിന്റെ ഭാഷയാണ്
എന്നെ നിന്റേതു മാത്രമാക്കിയത് ....
നിന്*റെ അരികില്* ഇനിയുമിതുപോലെ
ഒരു നൂറു വര്*ഷം കൂട്ടിരുന്നോട്ടെ ഞാന്* .....
കനവിന്*റെ പൂന്തോപ്പില്* ഉറങ്ങും പൂ മൊട്ടുകള്*
നീ ഇല്ലാതെ ഒര് നാളും വിരിയില്ലല്ലോ






Reply With Quote

Bookmarks