പനിനീര്* പൂവിന്*റെ പ്രണയം .......

[sherlyk]

പ്രണയിനി ഞാന്* നിന്*....പ്രമദവനത്തില്*.
ഒരു മഴവില്ലായ്*....വിരിയുകയല്ലേ.
അധരപുടങ്ങളില്* നിന്നും
അമൃതപരാഗം ചൊരിയും

കിളിയുടെ ഈറന്*മൊഴികളുമായി
പുലര്*വെയില്* കൂടെ വന്നു
ചിരിയുടെ തൂവല്*തളിരുകളോടെ
അരികില്* നീ ചാരിനിന്നു

പ്രിയതരമേതോ അസുലഭരാഗം
പകരുകയായ്* ഞാന്* നിന്നില്*
നഖമുനയാല്* നിന്* കവിളിണ നുള്ളാന്*
പകലൊളി പാറി വന്നു

മഷിയെഴുതാതെ മുകിലലയോലും
മിഴികളില്* ഉമ്മ നല്*കും
ഋതുമതിയാം നിന്* ഹൃദയനിലാവില്*
ശലഭമുറങ്ങുകയാവാം

ഒരു മഴവില്ലായ്* ഞാന്* വിരിയുകയല്ലേ
അധരപുടങ്ങളില്* നിന്നും
അമൃതപരാഗം ചൊരിയും

[sherlyk]

ഇത്രമേല്* എന്തേ ഒരിഷ്ടം നിനക്കെന്ന്
എന്നോടു ചോദിച്ച കൂട്ടുകാരാ
പറയുവാനേറെയുണ്ടെന്നാകിലും
എല്ലാം നിനക്കറിവുള്ളതല്ലേ..

എങ്ങോ കൊതിച്ചതാം വല്*സല്യമൊക്കെയും
ഏറെ നീ അന്നേ എനിയ്ക്കു നല്*കി
സൗമ്യനായ്* വന്നു നീ ചാരത്തണഞ്ഞെന്റെ
തരളിത മോഹങ്ങള്* കീഴടക്കി

താങ്ങാണു നീ എന്നു തോന്നി പിന്നെപ്പോഴൊ
താരട്ടിനീണമായ്* മാറിയല്ലോ..
ഒന്നുമറിയാത്ത കുഞ്ഞിന്റെ നൈര്*മ്മല്യം
അന്നേ നിന്നില്* ഞാന്* കണ്ടിരുന്നു

നന്മതന്* ആര്*ദ്രമാം ഭാവഗീതംപോലെ
നിന്നെ നോക്കി ഞാന്* നിന്നിരുന്നു
സഫലമായ്* ഇന്നെന്റെ സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയും
നീയെനിക്കോമല്* പ്രതീക്ഷയായി..

[sherlyk]

പൊന്നല്ലേ നീയെന്* പൊന്നിന്*കുടമല്ലേ
തങ്കമല്ലേ നീയെന്* തങ്കക്കൊലുസ്സല്ലേ
പിണങ്ങാതിരുന്നാല്* പാര്*വണ ശശിലേഖ
പോലൊരു സുന്ദരീ ശില്*പ്പമല്ലേ
നീയപ്സര രാജകുമാരിയല്ലേ..

കനവല്ലെ നീയെന്* കണിമലര്* തിങ്കളല്ലേ
കവിതയല്ലേ നീയെന്* കനകമയൂരമല്ലേ
ഒന്നരികത്തു ഞാനെത്തിയാലോ
ചുംബനപ്പൂക്കളാല്* മൂടിയേനേ
ആശ്ലേഷമധുരിമ നുകര്*ന്നേനേ..

പ്രാണനല്ലേ നീ പ്രാണന്റെ സ്പന്ദമല്ലേ
രാഗമല്ലേ നീയെന്* ആത്മദാഹമല്ലേ
ഞാനും നീയും ചേര്*ന്നിരുന്നെങ്കിലോ
ഇവിടം വൃന്ദാവനമായേനേ
ഞാന്* നീരദവര്*ണ്ണനായ്* മാറിയേനേ..

[sherlyk]

എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളില്* ..
ജീവിതം വര്*ണം ചാലിച്ച ..
പല നിറങ്ങള്* വലിച്ചെടുത്തു നീ കറുത്ത മേഘമായീ ..
നിന്റെ കറുപ്പിനാല്* നിറങ്ങള്* മങ്ങി ..

നിന്റെ നിശ്വാസതില്*് തണുത്തു വിങ്ങി ..
ഓരോ പകലും കോര്*ത്തെടുത്ത നനുത്ത തുള്ളികള്*
ഓരോ രാത്രിയും കാത്തുവച്ച നിലാവിന്റെ നനവ് ..
കരയാതെ ഉറഞ്ഞുപോയ താപ ബാഷ്പങ്ങള് ..

പതഞ്ഞു പൊങ്ങിയ സ്നേഹ തുടിപ്പുകള്*
ഓരോ തുടിപ്പും മേഘ സ്പര്*ശത്തില്* വിടര്*ന്നു ..
ഒരു പുതുമഴയായ് പൂത്തു വിരിഞ്ഞു ..
മൌന മേഘങ്ങള്* മിന്നലെറിഞ്ഞു ..മുഴങ്ങി ..

വരണ്ട മൌനത്തില്* നീ മഴയായ് പതിച്ചു ..
ഓരോ നിറവും മാറി മാറി ചൊരിഞ്ഞു ..
പെയ്തോടുങ്ങുംപ്പോള്*
കൂടുതല്* ശോഭനം ..കൂടുതല്* ഊര്*വരം

എന്റെ പ്രതീക്ഷകള്* ചെംബകപൂക്കളായീ
എന്*റെ സ്വപ്നങ്ങള്* വാകയായീ ചുവന്നു ..
എന്*റെ ഓര്*മകളില്* നിങ്ങള്* കാക്കപൂവുകളായി നിറഞ്ഞു
ഇനിയും ബാക്കിയാകുന്ന ..ഈ മൃദു സ്വപ്*നങ്ങള്* ..

എന്നാണ് എവിടെയാണ് ..മഴയായീ പെയ്യുക ..

[sherlyk]

സ്നേഹമൊരു തീജ്വാല പോലെ ...
ചിലര്*ക്കത് ആളുന്ന അഗ്നി പോലെ
അടുക്കുന്നവര്*ക്ക് പൊള്ളുന്ന സ്മൃതികള്* ബാക്കി..
ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് തീക്ഷണമായി -
കത്തി അമരുന്ന അഗ്നി, അവശേഷിക്കുന്നതോ
ഒരു പിടി ചാമ്പല്* മാത്രം.

ചിലര്*ക്കത് ഉള്ളില്* നീറുന്ന നെരിപ്പോട്* പോലെ ...
പ്രകടിപ്പിക്കാനറിയാതെ , എല്ലാം -
ഉള്ളില്* ഒതുക്കി സ്വയം ഉരുകി ....
അടുക്കുന്നവര്*ക്ക് ഒരിറ്റു ചൂട് -
പകരാനാവാതെ സ്വയം നീറി.

ചിലര്*ക്കോ അത് അണയാത്ത -
സൌമ്യമായ ജ്വാല, സ്നേഹജ്വാല
അടുക്കുന്നവരുടെ സിരകളില്*
സ്നേഹത്തിന്റെ ചൂട് പകര്*ന്നു
പരിലാളനയും സംരക്ഷണവും ഒരുപോലെ
നല്*കുന്ന അണയാത്തൊരു ജ്വാല

[sherlyk]

കരിനീല കണ്ണുള്ള പെണ്ണേ..
നിന്റെ കവിളത്തു ഞാനൊന്നു നുള്ളി..
അറിയാത്ത ഭാഷയിലെന്തോ..
കുളിരളകങ്ങളെന്നോടു ചൊല്ലീ..

ഒരു കൊച്ചു സന്ധ്യയുദിച്ചൂ..
മലര്*ക്കവിളില്* ഞാന്* കോരിത്തരിച്ചു..
കരിനീലക്കണ്ണു നനഞ്ഞൂ..
എന്റെ കരളിലെക്കിളിയും കരഞ്ഞൂ..

ഒരു ദുഃഖ രാത്രിയില്* നീയെന്*..
രഥമൊരു മണല്*ക്കാട്ടില്* വെടിഞ്ഞൂ..
അതു കഴിഞ്ഞോമനേ നിന്നില്*..
പുത്തന്* അനുരാഗസന്ധ്യകള്* പൂത്തു..

[sherlyk]

ആ*കാശനീലിമ മിഴികളിലെഴുതും
അനുപമ സൌന്ദര്യമേ..
നക്ഷത്രമാല ഞാന്* നിന്*
മാറില്* ചാര്*ത്തുമ്പോള്*..
വിശ്വം.. തരിച്ചു നില്*ക്കും..

നിന്* കവിളിണയിലെന്* കരാംഗുലി
കുങ്കുമപ്പൂ വിടര്*ത്തും..
നിന്**റെ കരളിലെ പൊന്**പരാഗം
നിത്യകല്യാണി ചൂടും..

ദേവലോകമമ്പരന്നുനിന്നതും..
ദേവകന്യമാരു നാണമാര്*ന്നതും..
അറിഞ്ഞു മനസ്സു നിറഞ്ഞ ലഹരിയിലലിഞ്ഞു..
കനവിലും നിനവിലും നിറയുക..

എന്* മണിയറയില്** രാഗലോല നീ
സ്വര്*ഗ്ഗസംഗീതം പാടും..
പ്രേമലതകള്* പൂനിലാവിന്*..
ആ*കാശനീലിമ മിഴികളിലെഴുതും
അനുപമ സൌന്ദര്യമേ..
നക്ഷത്രമാല ഞാന്* നിന്*
മാറില്* ചാര്*ത്തുമ്പോള്*..
വിശ്വം.. തരിച്ചു നില്*ക്കും..

നിന്* കവിളിണയിലെന്* കരാംഗുലി
കുങ്കുമപ്പൂ വിടര്*ത്തും..
നിന്**റെ കരളിലെ പൊന്**പരാഗം
നിത്യകല്യാണി ചൂടും..

ദേവലോകമമ്പരന്നുനിന്നതും..
ദേവകന്യമാരു നാണമാര്*ന്നതും..
അറിഞ്ഞു മനസ്സു നിറഞ്ഞ ലഹരിയിലലിഞ്ഞു..
കനവിലും നിനവിലും നിറയുക..

എന്* മണിയറയില്** രാഗലോല നീ
സ്വര്*ഗ്ഗസംഗീതം പാടും..
പ്രേമലതകള്* പൂനിലാവിന്*..
പുഷ്പസമ്മാനമേകും..

നിന്**റെ ഗാനധാര ഭൂമി കേട്ടതും..
സ്വന്തമായ മംഗളങ്ങള്* നേര്*ന്നതും..
അറിഞ്ഞു മനസ്സു നിറഞ്ഞ ലഹരിയിലലിഞ്ഞു..
കനവിലും നിനവിലും നിറയുക..


നിന്**റെ ഗാനധാര ഭൂമി കേട്ടതും..
സ്വന്തമായ മംഗളങ്ങള്* നേര്*ന്നതും..
അറിഞ്ഞു മനസ്സു നിറഞ്ഞ ലഹരിയിലലിഞ്ഞു..
കനവിലും നിനവിലും നിറയുക..

[sherlyk]

'സത്യത്തില്* എന്താണ് പ്രണയം ? കടലും അതിന്റെ ആകാശവും. മണ്ണും മഴയും... അതൊക്കെ ഒരുതരം നിസ്വാര്*ഥമായ പ്രണയത്തില്* ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. പക്ഷെ മനുഷ്യന്* പ്രണയ മുഖത്തെത്തുമ്പോള്* സ്വാര്*ഥത കലരുന്നു. നീ എന്റേത് എന്ന് പറയുന്നിടത്ത് ഒരു തടവറയുണ്ടോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. പ്രണയത്തെ പ്രണയിക്കാന്* വിടുക. പക്ഷിയെ പോലെ അത് അതിന്റെ വിഹായസ്സില്* പറന്നു പറന്ന്...'

അതേ, കടലും അതിന്റെ ആകാശവും ...അവര്* നിസ്വാര്ഥമായ പ്രണയത്തില്* ആണ്. കടലിന്റെ പ്രണയം എത്രകാലം കഴിഞ്ഞാലും അതിന്റെ ആകാശത്തിനുമാത്രം സ്വന്തം. കടലിനൊരിക്കലും മറ്റൊരാകാശത്തെ പ്രണയിക്കാനാവില്ല.തന്നിലെ അവസാനതുള്ളി ജലവും ഇല്ലാതെയാകും വരേയ്ക്കും തന്റെ പ്രണയം നീരാവിയായി ആകാശത്തിനു നല്കിക്കൊണ്ടേ ഇരിക്കും. ആകാശം തന്റെ പ്രണയം മഴയായി തിരിച്ചും.അവര്*ക്കൊരിക്കലും പിരിയാനാകില്ല.

സ്വയം ഇല്ലാതെയാകും വരേയ്ക്കും പരസ്പരം പ്രണയിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരിക്കും. മനുഷ്യന്* മാത്രം പ്രണയത്തിലും കാപട്യം നിറയ്ക്കുന്നു. മനുഷ്യന്* മാത്രം സദാ മാറ്റം കൊതിക്കുന്നു. മനുഷ്യനൊഴിച്ച് ലോകത്തിലെ ചരാചരങ്ങള്*ക്കൊന്നിനും അഭിനയം വശമല്ല. മനുഷ്യനൊഴിച്ച് മറ്റൊരു ശക്തിക്കും കൃത്രിമമായുണ്ടാക്കിയ ഭാഷയിലൂടെ ആശയ വിനിമയം സാധ്യമല്ല. മറ്റെല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും,പ്രകൃതിതന്നെയും പ്രകൃതിദത്തമായ രീതിയല്* ആശയവിനിമയം നടത്തുമ്പോള്* മനുഷ്യന്* മാത്രം കൃത്രിമമായി ഉണ്ടാക്കിയ ഭാഷയിലൂടെ ആശയ വിനിമയം നടത്തുന്നു.

ഭാഷ രൂപപ്പെട്ടത് അവനവന്റെ ഉള്ളിലുള്ള ആശയം,വികാരം മറ്റുള്ളവരെ അറിയിക്കാനായിട്ടാണെങ്കിലും ഇന്ന് മനുഷ്യര്* കൂടുതലായും തന്റെ ഉള്ളിലുള്ള വികാരം മറ്റുള്ളവരില്* നിന്നും മറയ്ക്കാനായിട്ടല്ലേ ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നത്?! തന്നില്* ഇല്ലാതെയായ പ്രണയം ഉണ്ട് എന്നു വിശ്വസിപ്പിക്കാനും അതേ ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നു പലപ്പോഴും...